Artykuły o recepturach pasz, żywieniu i OptiFormula.
Co dzieje się z recepturą, gdy w poniedziałek rano cena kukurydzy skacze o 15 procent? Na przykładzie małej mieszanki dla brojlerów pokazujemy, co układanie receptur po najmniejszym koszcie daje wytwórni pasz i jak czytać wynik.
Przeczytaj artykuł
Gdy dostawca oferuje rabat na śrutę słonecznikową, można wiedzieć, jaka cena naprawdę coś zmieni. Na przykładzie wyjaśniamy ceny dualne, zakresy cen i błędy w ich odczytywaniu, które widzimy najczęściej.
Gdy po deszczu spada sucha masa świeżo otwartej ściany kiszonki, dawka na papierze i dawka na stole paszowym zaczynają się rozjeżdżać. Na przykładzie krowy dającej 30 litrów dziennie omawiamy krok po kroku suchą masę, energię, włókno i koszt.
Zmiana receptury przy każdym ruchu ceny wyczerpuje produkcję, a brak zmian kosztuje pieniądze. Wyjaśniamy, jak zakresy cen pokazują, kiedy warto ponownie przeliczyć recepturę.
Receptura może być tylko tak dobra, jak wiedza o surowcach. Na przykładzie pokazujemy, co się dzieje, gdy kukurydza z nowego zbioru ma mniej białka niż w tabelach, i jak w praktyce przenosić wyniki NIR i laboratorium do matrycy.
Więcej faz obniża koszt paszy, ale każda nowa faza dokłada pracy w wytwórni i na fermie. Na małym przykładzie liczymy czwartą fazę i wyjaśniamy, dlaczego zmiana paszy według ilości zjedzonej paszy działa lepiej niż według dnia.
Gdy z wiekiem stada przybywa pękniętych jaj, odpowiedzią nie zawsze jest więcej wapnia. Na przykładzie wyjaśniamy, dlaczego pobranie trzeba liczyć w gramach, a nie w procentach, dlaczego liczy się granulacja kredy i dlaczego z wiekiem obniża się fosfor.
Wartości matrycowe od dostawcy enzymów wyraźnie obniżają koszt receptury, ale użycie ich wszystkich w pełnej wysokości jest ryzykowne. Na przykładzie liczymy oszczędność z fitazy i wyjaśniamy, jak dawka i substrat zmieniają wartość matrycową.
Premiks to najmniejsza pozycja w recepturze, a dostarcza niemal wszystkich witamin i mikroelementów. Na przykładzie omawiamy wartość pokarmową nośnika, równomierność wymieszania i straty witamin.
Gdy tani surowiec przychodzi w ograniczonej ilości, zabiera go pierwsza optymalizowana receptura. Na prostym przykładzie liczymy miesięczną różnicę, jaką daje wspólna optymalizacja pasz wytwórni, i wyjaśniamy, co cena dualna limitu zapasu mówi działowi zakupów.
Wysłanie dobrze kupionej partii surowca do najbliższej wytwórni wydaje się naturalne, ale nie zawsze jest najbardziej opłacalne. Na przykładzie pokazujemy, jak zmienia się podział, gdy fracht i wartość surowca w każdej wytwórni rozpatruje się razem.
Kupowanie tanich surowców w żniwa kusi, ale miejsce w silosach oraz koszty magazynowania i finansowania ograniczają zysk. Na czteromiesięcznym przykładzie sprawdzamy, jaki zapas ma sens na który miesiąc i co się dzieje, gdy zmieniają się prognozy cen.
TMR ładuje się według świeżej masy, ale krowa żywi się suchą masą. Liczymy, co spadek suchej masy kiszonki o kilka punktów robi z mlekiem i zdrowiem żwacza, i omawiamy pomiar suchej masy w gospodarstwie oraz prowadzenie ściany silosu.
Po deszczowych zbiorach rośnie ryzyko mikotoksyn w dostarczanej kukurydzy. Na przykładzie wyjaśniamy, dlaczego pobieranie próbek jest trudne, gdzie szybkie testy nie wystarczają i do jakich pasz można skierować partię poniżej limitów prawnych.
Wyniku opasalni nie mierzy się ceną tony dawki, lecz kosztem kilograma przyrostu masy ciała. Na przykładzie pokazujemy, dlaczego dawka droższa w przeliczeniu na dzień może być bardziej opłacalna, i omawiamy stopniowe przechodzenie na paszę treściwą oraz zdrowie żwacza.
W ostatnich tygodniach ciąży zapotrzebowanie na energię szybko rośnie, a miejsca w żwaczu ubywa. Na przykładzie wyliczamy, dlaczego maciorki z bliźniętami potrzebują własnej dawki, i omawiamy najważniejsze różnice między owcami a kozami, przede wszystkim miedź.
Mleko bawole jest dużo bogatsze w tłuszcz i energię niż mleko krowie. Na przykładzie wyliczamy, dlaczego dawka ułożona według tabel dla krów mlecznych może nie pokrywać potrzeb bawolicy, i omawiamy trawienie włókna, upały i sezonowość rozrodu u bawołów.
W paszach dla akwakultury o cenie decydują mączka i olej rybny, a o wyniku współczynnik konwersji paszy. Na przykładzie przyglądamy się strawności, bilansowi aminokwasów i zachowaniu paszy w wodzie przy przechodzeniu na źródła roślinne.
Karmy o wysokiej energii zwierzę zjada mniej, więc każdy kęs musi dostarczać więcej składników pokarmowych. Na przykładzie wyjaśniamy, dlaczego wartości FEDIAF trzeba odczytywać na jednostkę energii i jak wybór równania na energię metaboliczną zmienia wynik.
Receptura rozwiązywana na energii metabolicznej sprawia, że włókniste produkty uboczne wyglądają na cenniejsze, a tłuszcz na mniej cenny, niż jest naprawdę. Na przykładzie pokazujemy, jak przejście na energię netto zmienia dobór surowców i dlaczego liczy się stosunek lizyny do energii.
Nadmiar białka i fosforu w dawce to jednocześnie pieniądze i obciążenie dla środowiska. Na przykładzie liczymy efektywność wykorzystania azotu, pokazujemy roczny efekt obniżenia białka o jeden punkt i wyjaśniamy, dlaczego metan trzeba odczytywać na kilogram mleka.
Receptura najmniejszego kosztu oznacza czasem kruchy granulat i dużo pyłu, a płaci za to kurnik. Na przykładzie wyjaśniamy, jak wprowadzić do receptury właściwości wiążące surowców i co frakcja pylista robi z wykorzystaniem paszy.
Najdroższą decyzją w recepturze bywa ograniczenie ustawione lata temu, którego powodu nikt już nie pamięta. Na przykładach pokazujemy, jak ceny dualne ujawniają koszt limitów z przyzwyczajenia, jak dochodzi do pomyłek między masą naturalną a suchą masą i co zrobić, gdy program nie znajduje rozwiązania.
O tym, kiedy odsadzić cielę, nie powinien decydować kalendarz, tylko ilość zjadanego startera. Wyjaśniamy, jak wygląda dobry starter, i liczymy, co daje odsadzenie o tydzień wcześniej.
Gorączka poporodowa, ketoza i przemieszczenie trawieńca często zaczynają się w dawce przed wycieleniem. Na przykładzie liczymy bilans kationowo-anionowy dawki dla krów w okresie przedporodowym i przyglądamy się pobraniu paszy oraz kondycji po wycieleniu.
Spadek zawartości tłuszczu przy utrzymanej wydajności to zwykle problem, który zaczyna się w żwaczu. Na przykładzie liczymy, ile kosztuje ten spadek, i omawiamy prawdopodobne przyczyny we włóknie, skrobi, tłuszczach nienasyconych i rutynie żywienia.
Podostra kwasica żwacza często nie daje objawów, ale po cichu zabiera swoją część wydajności mlecznej i zdrowia racic. Na przykładzie wyjaśniamy, dlaczego poza udziałem pasz objętościowych trzeba patrzeć na wielkość cząstek, wybieranie paszy i czas przeżuwania.
Śruta słonecznikowa, śruta rzepakowa, DDGS i nasiona roślin strączkowych mogą częściowo zastąpić śrutę sojową, ale każda z nich ma swoją cenę. Na przykładzie liczymy oszczędność netto ze zmniejszenia udziału śruty sojowej o pięć punktów w paszy dla brojlerów.
Porównanie ceny tony komponentów z ceną paszy przemysłowej zawsze sprawia, że własna mieszanka wygląda na opłacalną. Robimy pełny rachunek dla gospodarstwa z 200 krowami, z uwzględnieniem sprzętu, pracy, ubytków, analiz i kapitału obrotowego.
Śrutowanie i granulowanie odpowiadają za większość zużycia energii w wytwórni pasz, a to zużycie zmienia się wraz z recepturą. Na przykładzie liczymy kilowatogodziny na tonę i wyjaśniamy, jak myśleć o decyzjach recepturowych razem z kosztem energii.
Każdy dodatek przychodzi z obietnicą, ale każda pozycja dodana do receptury to koszt na tonę. Wyjaśniamy, jak policzyć najmniejszy efekt, jakiego dodatek potrzebuje, żeby się zwrócić, dlaczego efekty dodatków się nie sumują i jak przeprowadzić próbę w warunkach terenowych.
Dzienny koszt paszy na krowę sam w sobie nie mówi nic dobrego ani złego. Na przykładzie liczymy dochód ponad koszt paszy i koszt paszy na litr oraz wyjaśniamy, dlaczego krowy zasuszone i jałówki też należą do rachunku.
U wielu krów, które nie wykazują rui lub nie zachodzą w ciążę, problem leży w bilansie energii, nadmiarze białka albo niedoborze składników mineralnych. Na przykładzie liczymy koszt dodatkowych dni otwartych i krok po kroku omawiamy, jak dawka wpływa na płodność.
