[{"data":1,"prerenderedAt":44},["ShallowReactive",2],{"blog-rasyon-cevresel-ciktilar-th":3},[4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28,30,32,34,36,38,40,42],{"p":5},"ฟาร์มโคนมแห่งหนึ่งต้องการเข้าร่วมโครงการความยั่งยืนของบริษัทที่รับซื้อน้ำนม บริษัทขอข้อมูลการขับไนโตรเจนและฟอสฟอรัสต่อโคหนึ่งตัว และค่าประมาณมีเทนต่อน้ำนมหนึ่งกิโลกรัมจากทุกฟาร์ม ตอนแรกเกษตรกรมองว่าเป็นงานรายงานที่น่าเบื่อ เมื่อตัวเลขออกมา เจ้าของฟาร์มกลับเห็นอีกเรื่องหนึ่ง โปรตีนและฟอสฟอรัสที่เกินในสูตรอาหารเป็นต้นทุนต่อค่าอาหารพอๆ กับต่อสิ่งแวดล้อม",{"h2":7},"ไนโตรเจนเข้าสู่น้ำนมเท่าใด",{"p":9},"โครีดนมเปลี่ยนไนโตรเจนที่ได้รับจากอาหารเป็นน้ำนมและเนื้อเยื่อร่างกายได้เพียงบางส่วน ที่เหลือขับออกทางมูลและปัสสาวะ ไนโตรเจนในปัสสาวะเปลี่ยนเป็นแอมโมเนียอย่างรวดเร็วในบ่อเก็บมูลและในแปลง ส่งผลทั้งต่อคุณภาพอากาศและน้ำ ประสิทธิภาพการใช้ไนโตรเจนแสดงว่าไนโตรเจนที่ได้รับจากอาหารไปอยู่ในน้ำนมเท่าใด และเป็นตัวชี้วัดที่ดีว่าสูตรอาหารสมดุลเพียงใด",{"p":11},"ลองดูตัวอย่าง ตัวเลขเป็นเพียงตัวอย่าง โคตัวหนึ่งกินวัตถุแห้งวันละ 22 kg และโปรตีนรวมในสูตรอาหารคือ 17 เปอร์เซ็นต์ ไนโตรเจนที่ได้รับคือ 22 × 0.17 / 6.25 หรือประมาณ 598 กรัม โคให้น้ำนมวันละ 35 kg ที่มีโปรตีน 3.3 เปอร์เซ็นต์ ไนโตรเจนในน้ำนมคือ 35 × 0.033 / 6.38 หรือประมาณ 181 กรัม ประสิทธิภาพการใช้ไนโตรเจนอยู่ที่ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ไปอยู่ในมูล",{"h2":13},"โปรตีนหนึ่งจุด",{"p":15},"สำหรับโคตัวเดิม ลองลดโปรตีนรวมในสูตรอาหารลงเหลือ 16 เปอร์เซ็นต์ โดยคงสมดุลของโปรตีนที่ไม่ถูกย่อยในกระเพาะรูเมนและโปรตีนใช้ประโยชน์ได้ไว้ เพื่อไม่ให้ผลผลิตน้ำนมเปลี่ยน ไนโตรเจนที่ได้รับลดลงเหลือประมาณ 563 กรัม และประสิทธิภาพการใช้ไนโตรเจนเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 32 เปอร์เซ็นต์ ไนโตรเจนที่ขับออกลดลงประมาณ 35 กรัมต่อตัวต่อวัน",{"p":17},"ในฟาร์มที่มีโค 100 ตัว คิดเป็นไนโตรเจนที่ลดลงประมาณ 1,280 kg ต่อปี นอกจากนี้ โปรตีนยังเป็นโภชนะที่แพงที่สุดชนิดหนึ่งในสูตรอาหาร การลดโปรตีนรวมหนึ่งจุดจึงลดต้นทุนอาหารต่อตัวต่อวันได้อย่างเห็นได้ชัดด้วย ขึ้นกับแหล่งโปรตีนที่ใช้ ในกรณีนี้ การปรับปรุงเพื่อสิ่งแวดล้อมคือการประหยัดต้นทุนโดยตรง",{"p":19},"สิ่งที่ต้องระวังคืออย่าลดโปรตีนแบบไม่ดูอะไรเลย หากโปรตีนใช้ประโยชน์ได้ และโดยเฉพาะกรดอะมิโนจำกัดอย่างไลซีนและเมทไธโอนีนไม่พอ ผลผลิตน้ำนมและโปรตีนในน้ำนมจะลดลง วิธีที่ถูกต้องในการลดโปรตีนคือมุ่งที่รูปแบบของโปรตีนที่โคต้องการจริง แทนที่จะมุ่งที่โปรตีนรวม แบบจำลองอย่าง NASEM 2021 ช่วยหาสมดุลนี้ได้",{"h2":21},"ฟอสฟอรัส: มักให้เกินความต้องการ",{"p":23},"ฟอสฟอรัสเป็นแร่ธาตุที่มักให้เกินความต้องการมากที่สุดชนิดหนึ่งในสูตรอาหารโคนม เหตุผลหนึ่งคือฟอสฟอรัสถูกเชื่อมโยงกับความสมบูรณ์พันธุ์ จึงเผื่อส่วนความปลอดภัยไว้กว้าง แต่คำแนะนำปัจจุบันแสดงว่าระดับที่ใช้ในหลายสูตรสูงกว่าความต้องการ ฟอสฟอรัสส่วนเกินถูกขับออกทางมูล สะสมในดิน และมีส่วนทำให้เกิดภาวะยูโทรฟิเคชันเมื่อไหลลงสู่แหล่งน้ำผิวดิน",{"p":25},"การลดฟอสฟอรัสลงมาให้เท่ากับความต้องการมักไม่ยาก การลดแหล่งฟอสฟอรัสในแร่ธาตุผสม และนับรวมฟอสฟอรัสที่มาจากผลพลอยได้อย่างรำและกากเมล็ดพืชน้ำมัน มักเพียงพอแล้ว เนื่องจากฟอสเฟตอนินทรีย์เป็นวัตถุดิบราคาแพง การปรับนี้จึงลดต้นทุนอาหารด้วย",{"p":27},"นอกจากฟอสฟอรัสแล้ว โซเดียมและโพแทสเซียมก็มีผลต่อมูลสัตว์และน้ำเสียเช่นกัน แต่ในสูตรอาหารโคนม ความแตกต่างจริงมักเห็นที่ฟอสฟอรัส หลังลดระดับฟอสฟอรัสแล้ว การติดตามผลด้วยการวิเคราะห์เลือดหรือมูลระยะหนึ่งช่วยให้ทั้งเกษตรกรและสัตวแพทย์มั่นใจ และช่วยให้การเปลี่ยนแปลงนี้คงอยู่ได้",{"h2":29},"อ่านค่ามีเทนให้ถูกต้อง",{"p":31},"มีเทนเป็นผลผลิตตามธรรมชาติของการหมักในกระเพาะรูเมน และเป็นส่วนใหญ่ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเลี้ยงโคนม ปริมาณมีเทนต่อวันของโคขึ้นกับวัตถุแห้งที่กินและองค์ประกอบของสูตรอาหาร แต่การอ่านมีเทนต่อตัวอย่างเดียวอาจทำให้เข้าใจผิด โคที่ให้ผลผลิตสูงกว่าปล่อยมีเทนต่อวันมากกว่าเพราะกินมากกว่า แต่ปล่อยมีเทนต่อน้ำนมหนึ่งกิโลกรัมน้อยกว่า",{"p":33},"เหตุผลคือความต้องการเพื่อการดำรงชีพ โคทุกตัว ไม่ว่าจะให้นมหรือไม่ ต้องกินอาหารจำนวนหนึ่งเพื่อดำรงร่างกายไว้ เมื่อผลผลิตน้ำนมเพิ่มขึ้น ความต้องการคงที่นี้จะกระจายไปบนน้ำนมจำนวนกิโลกรัมที่มากขึ้น วิธีที่ได้ผลที่สุดวิธีหนึ่งในการลดความเข้มข้นของมีเทนจึงเป็นการใช้สูตรอาหารและการจัดการฝูงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ คุณภาพอาหารหยาบ ระดับไขมันในสูตร และแหล่งแป้งก็มีผลต่อปริมาณมีเทนด้วย",{"p":35},"ผลของคุณภาพอาหารหยาบต่อมีเทนก็สำคัญในทางปฏิบัติเช่นกัน อาหารหยาบที่ตัดเร็วและย่อยได้สูงเพิ่มทั้งปริมาณการกินวัตถุแห้งและผลผลิตน้ำนม และลดมีเทนต่อน้ำนมหนึ่งกิโลกรัม นี่เป็นอีกกรณีหนึ่งที่เป้าหมายด้านสิ่งแวดล้อมและเป้าหมายด้านผลผลิตไปในทิศทางเดียวกัน",{"h2":37},"ทำให้ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเป็นส่วนหนึ่งของสูตรอาหาร",{"p":39},"การคำนวณด้านสิ่งแวดล้อมมักทำในตารางแยกหลังจากจัดสูตรอาหารเสร็จแล้ว ในวิธีนี้ การตัดสินใจเรื่องสูตรอาหารเกิดขึ้นโดยไม่ได้คิดถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และผลลัพธ์ก็เพียงถูกรายงาน วิธีที่ได้ผลกว่าคือดูค่าเหล่านี้ไปพร้อมกับสูตรอาหาร เมื่อเปรียบเทียบสองสูตร ก็จะเห็นไม่เพียงต้นทุน แต่ยังเห็นการขับไนโตรเจนและฟอสฟอรัสและค่าประมาณมีเทนไปพร้อมกัน",{"p":41},"OptiFormula TMR คำนวณค่ามีเทน ไนโตรเจน และฟอสฟอรัสสำหรับทุกสูตรอาหาร เมื่ออ่านร่วมกับปริมาณการกินวัตถุแห้ง ต้นทุนต่อตัวต่อวัน และรายได้หักต้นทุนอาหาร ก็จะเห็นชัดว่าการเปลี่ยนแปลงใดดีทั้งต่อสิ่งแวดล้อมและต่อกำไร ข้อมูลพื้นฐานที่ต้องใช้ในรายงานที่ผู้รับซื้อน้ำนมหรือโครงการความยั่งยืนขอก็จะมาจากสูตรอาหารโดยตรง",{"p":43},"การลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมักถูกมองว่าต้องลงทุนสูง แต่ขั้นแรกที่ถูกที่สุดมักอยู่ในสูตรอาหาร คือการลดโปรตีนและฟอสฟอรัสที่ให้เกินลงมาให้เท่ากับความต้องการ ขั้นตอนนี้ดีต่อสิ่งแวดล้อมและดีต่อผลกำไรของฟาร์ม",1794234591585]