[{"data":1,"prerenderedAt":42},["ShallowReactive",2],{"blog-premiks-ve-tasiyici-pl":3},[4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28,30,32,34,36,38,40],{"p":5},"Wytwórnia pasz chce zastąpić premiks, który od lat stosuje w dawce 0,5%, bardziej skoncentrowanym produktem w dawce 0,25%, jak proponuje dostawca. Koszt premiksu na tonę paszy nieco spada, a transport i magazynowanie zmniejszają się o połowę. Na papierze to łatwa decyzja. Zespół recepturzystów zadaje jednak kilka pytań. Co stanie się z wapniem w paszy, gdy zmieni się nośnik? Czy mieszalnik równomiernie rozprowadzi tak małą ilość? Czy waga zważy ją wystarczająco dokładnie?",{"h2":7},"Nośnik to też surowiec",{"p":9},"Większość masy premiksu to nie witaminy i minerały, lecz materiał, który je przenosi. Nośnikiem jest często kreda pastewna, otręby pszenne albo coś podobnego. Wnosi do paszy pewne składniki pokarmowe, nawet jeśli niewiele, a jeśli ten udział zostanie pominięty w recepturze, pasza różni się od tego, co jest na papierze.",{"p":11},"Weźmy przykład (liczby są przykładowe). Załóżmy, że 60% premiksu stosowanego w dawce 0,5% to kreda pastewna. To 3 kg kredy na tonę paszy. Przy 38% wapnia daje to w paszy około 0,11 punktu procentowego wapnia. Jeśli premiks jest opisany w macierzy wartości pokarmowych tylko wartościami witamin i mikroelementów, ten wapń jest udziałem, którego program nie widzi. W paszy dla niosek może to wyglądać na niewielką różnicę, ale w paszy dla brojlerów może wyraźnie zaburzyć stosunek wapnia do fosforu.",{"p":13},"Kiedy nowy produkt obniża dawkę premiksu do 0,25%, wapń z nośnika również spada o połowę. W wytwórni, która opisała premiks w recepturze wszystkimi wartościami pokarmowymi, łącznie z nośnikiem, ta zmiana wyrównuje się sama. Program uzupełnia brakujący wapń kredą pastewną. W wytwórni, która tego nie zrobiła, poziom wapnia w paszy po cichu spada i nikt nie wie dlaczego.",{"h2":15},"Równomierne rozprowadzenie małej ilości",{"p":17},"Skoncentrowany premiks stawia mieszalnikowi wyższe wymagania. W mieszalniku na trzy tony 0,25% premiksu to 7,5 kg, a ta ilość musi równomiernie dotrzeć do każdej części trzech ton paszy. Równomierność wymieszania mierzy się zwykle na podstawie rozkładu znacznika w próbkach pobranych z różnych miejsc i wyraża jako współczynnik zmienności. Mieszankę o współczynniku zmienności poniżej 10% uważa się za dobrą.",{"p":19},"Ten test warto wykonywać regularnie, a szczególnie przed obniżeniem dawki premiksu i po nim. Czas mieszania, stopień napełnienia mieszalnika, zużycie łopatek i kolejność dodawania surowców wpływają bezpośrednio na wynik. Dodanie premiksu do mieszalnika przed płynnym tłuszczem też zwykle daje lepsze rozprowadzenie.",{"h2":21},"Dokładność wagi",{"p":23},"Trzeba też wziąć pod uwagę dokładność wagi do mikrododatków. Jeśli waga waży z dokładnością do 50 gramów, błąd przy ważeniu 7,5 kg wynosi około 0,7%, co jest do przyjęcia. Na tej samej wadze dodatek stosowany w dawce 0,1%, czyli ważenie trzech kilogramów, obarczony jest błędem 1,7%. Dla niektórych dodatków leczniczych i enzymów taki poziom może być na granicy. Przed obniżeniem dawki premiksu sprawdź, jaki błąd przy dokładności posiadanej wagi ma najmniejsze ważenie.",{"h2":25},"Witaminy giną po drodze",{"p":27},"Witaminy, zwłaszcza A, E i niektóre z grupy B, tracą część aktywności podczas magazynowania i granulowania. Ciepło, wilgoć, światło i kontakt z niektórymi mikroelementami w premiksie zwiększają te straty. Dlatego producenci premiksów dodają margines bezpieczeństwa ponad wartość deklarowaną na etykiecie.",{"p":29},"Chodzi o to, że celem jest poziom witamin w paszy, którą zjada zwierzę, a nie w premiksie. Na przykład jeśli premiks jest magazynowany trzy miesiące i w tym czasie traci 10% witaminy A, do premiksu trzeba dodać około 10% więcej witaminy A, aby osiągnąć docelowy poziom w paszy. Zakłady granulujące w wysokich temperaturach lub stosujące ekspander utrzymują ten margines wyżej. Wiedza o tym, jak długo i w jakich warunkach premiks jest przechowywany, jest warunkiem prawidłowego ustalenia marginesu.",{"h2":31},"Forma mikroelementów",{"p":33},"Mikroelementy takie jak cynk, miedź, mangan i żelazo można podawać w postaci soli nieorganicznych albo w formach organicznych, związanych. Formy organiczne mają zwykle wyższą przyswajalność i w niektórych przypadkach pozwalają osiągnąć ten sam efekt mniejszą dawką. Ich koszt jednostkowy jest jednak wyższy. O wyborze formy nie powinna decydować sama cena, lecz ocena, która uwzględnia różnicę w przyswajalności i interakcje z innymi składnikami paszy.",{"p":35},"Osobną sprawą są maksymalne poziomy dopuszczone prawem. Najwyższy dozwolony poziom niektórych mikroelementów w paszy różni się w zależności od kraju i gatunku. Mikroelementy pochodzące z surowców także wliczają się do tego limitu. Przygotowanie premiksu z uwzględnieniem tych limitów jest ważne zwłaszcza w przypadku pasz eksportowych.",{"h2":37},"Premiks jako część receptury",{"p":39},"Premiks często traktuje się jako pozycję, która stoi w recepturze w stałej dawce. W rzeczywistości dzięki nośnikowi, marginesom witamin i formom mikroelementów realnie wpływa na wartość pokarmową i koszt paszy. W OptiFormula opisanie premiksu jako surowca ze wszystkimi wartościami pokarmowymi sprawia, że udziały takie jak wapń czy fosfor z nośnika są uwzględniane przy każdej optymalizacji. Wyniki laboratoryjne i druk etykiet korzystają z tych samych danych, więc etykieta paszy pozostaje poprawna, gdy zmienia się premiks.",{"p":41},"Dodatki rzędu kilku promili wydają się małe. Ale niemal całe zaopatrzenie paszy w witaminy i mikroelementy mieści się w tym niewielkim udziale. Traktowanie zmiany premiksu jako decyzji recepturowej, a nie zakupowej, chroni przed tym, by ta mała pozycja miała duże skutki.",1794234592120]