[{"data":1,"prerenderedAt":40},["ShallowReactive",2],{"blog-coklu-karisim-ortak-stok-pl":3},[4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28,30,32,34,36,38],{"p":5},"Na początku miesiąca do wytwórni trafia partia śruty słonecznikowej w dobrej cenie, ale tylko 300 ton. Jak zwykle żywieniowiec optymalizuje receptury jedną po drugiej. Mieszanka finiszer dla brojlerów, optymalizowana jako pierwsza, chętnie bierze śrutę słonecznikową i zużywa większość zapasu. Gdy przychodzi kolej na paszę dla niosek, zostaje bardzo niewiele. Każda receptura z osobna jest najtańsza, ale łączny koszt wytwórni już nie.",{"p":7},"Dzieje się tak w każdej wytwórni, która optymalizuje receptury pojedynczo. Ograniczony surowiec nie trafia do paszy, w której jest najwięcej wart, lecz do paszy optymalizowanej jako pierwsza. Zmiana kolejności zmienia wynik, ale znalezienie najlepszej kolejności metodą prób i błędów jest trudne, a przy rosnącej liczbie pasz staje się niemożliwe.",{"h2":9},"Prosty przykład",{"p":11},"Weźmy przykład (liczby są przykładowe). Dla uproszczenia rachunku zakładamy, że oszczędność jest wprost proporcjonalna do ilości zużytej śruty. W tym miesiącu wytwórnia wyprodukuje 2000 ton paszy dla niosek i 3000 ton finiszera dla brojlerów. Optymalizowana osobno pasza dla niosek chce 12% śruty słonecznikowej, czyli 240 ton śruty i oszczędność 160 TRY na tonie paszy. Finiszer chce 8%, co również daje 240 ton śruty i oszczędność 60 TRY na tonie paszy. Razem obie pasze chcą 480 ton, a zapas wynosi 300.",{"p":13},"Jeśli finiszer zostanie zoptymalizowany jako pierwszy, bierze 240 ton i oszczędza 3000 × 60, czyli 180 000 TRY. Paszy dla niosek zostaje 60 ton, jedna czwarta tego, czego chce, więc jej oszczędność także spada do jednej czwartej: 2000 × 160 × 0,25, czyli 80 000 TRY. Łączna oszczędność wynosi 260 000 TRY.",{"p":15},"Gdy obie pasze są optymalizowane razem, program sprawdza, w której paszy każda tona śruty daje więcej. W paszy dla niosek tona śruty oszczędza około 1330 TRY, w finiszerze około 750 TRY. Pasza dla niosek bierze więc 240 ton, których chce, i oszczędza 320 000 TRY. Pozostałe 60 ton trafia do finiszera i oszczędza 45 000 TRY. Razem daje to 365 000 TRY. Przy tym samym zapasie, tych samych cenach i tych samych paszach różnica wynosi 105 000 TRY miesięcznie.",{"h2":17},"Co cena dualna mówi działowi zakupów",{"p":19},"Wspólna optymalizacja ma jeszcze jeden produkt uboczny: cenę dualną limitu zapasu. Pokazuje ona, o ile spadłby łączny koszt wytwórni, gdyby do zapasu dodać jeszcze jedną tonę. W naszym przykładzie ostatnia tona trafia do finiszera, więc cena dualna wynosi około 750 TRY. Dla działu zakupów to bardzo konkretna informacja. Jeśli dostawca zaproponuje kolejną partię śruty słonecznikowej, zakup nawet do 750 TRY powyżej obecnej ceny nadal się wytwórni opłaca.",{"p":21},"Receptury optymalizowane pojedynczo nie dają tej informacji. Każda receptura zna tylko własne ograniczenia i nie potrafi powiedzieć, ile surowiec jest wart dla całej wytwórni. Dlatego wspólna optymalizacja przy wspólnym zapasie daje nie tylko tańsze receptury, ale też lepsze decyzje zakupowe.",{"h2":23},"Wspólne limity poza zapasem",{"p":25},"Zapas surowców to nie jedyna rzecz, która wiąże pasze ze sobą. Limity takie jak miesięczna wydajność linii granulującej, pojemność zbiornika na płynny tłuszcz czy surowiec, który można dozować tylko z jednego zbiornika, również dotyczą kilku pasz. Na przykład jeśli surowiec można przechowywać tylko w jednym zbiorniku, może on być używany jednocześnie najwyżej w określonej liczbie pasz. Takich limitów nie da się wyrazić w pojedynczych recepturach, za to naturalnie mieszczą się we wspólnej optymalizacji.",{"p":27},"Liczy się też trafność wielkości produkcji. Wspólna optymalizacja wychodzi od tego, ile każdej paszy zostanie wyprodukowane. Jeśli prognoza sprzedaży okaże się zupełnie inna, podział zapasu odbiega od rzeczywistych potrzeb. Dlatego dobrym zwyczajem jest ponowne uruchomienie wspólnej optymalizacji w połowie miesiąca z aktualnymi danymi o produkcji.",{"h2":29},"Na co uważać w praktyce",{"p":31},"Wspólna optymalizacja czasem daje receptury, które same w sobie wyglądają dziwnie. Widok mniejszej niż oczekiwana ilości śruty słonecznikowej w finiszerze może niepokoić żywieniowca odpowiedzialnego za tę paszę. Ważne jest, by można było zobaczyć, dlaczego zapadła taka decyzja. Raporty pokazujące, jaką wartość surowiec ma w której paszy, ułatwiają zespołowi zaufanie do wyniku.",{"p":33},"Kolejna sprawa to ochrona receptur przed zbyt dużymi zmianami z miesiąca na miesiąc. Jeśli podział zapasu zmienia się co miesiąc, skład paszy, a wraz z nim wyniki produkcyjne zwierząt, również może się zmieniać. Niektóre wytwórnie ograniczają, o ile udział pewnych surowców w kluczowych paszach może zmienić się z miesiąca na miesiąc. Oznacza to rezygnację z niewielkiej części oszczędności ze wspólnej optymalizacji, ale daje stabilność w produkcji i na fermie.",{"h2":35},"Jedna wytwórnia, jeden plan",{"p":37},"OptiFormula Premium optymalizuje receptury wytwórni razem, przy wspólnych limitach zapasu i wydajności. Ograniczone surowce trafiają do pasz, w których są najwięcej warte, a ceny dualne limitów zapasu stają się gotową wskazówką dla działu zakupów. Grupy z kilkoma wytwórniami mogą pójść o krok dalej, ale dla większości wytwórni pierwszy i największy zysk daje wspólna optymalizacja własnych pasz.",{"p":39},"Optymalizowanie receptur pojedynczo to nawyk, który długo dobrze się sprawdza. Ale gdy tylko pojawia się ograniczony surowiec, plan, który nie widzi wszystkich pasz razem, zostawia pieniądze na stole, choć nikt tego nie zauważa.",1794234592134]